Een kindje / baby overleden gedicht: ‘Leven’

Je ging lief kind
als een wolkje op de wind
mee naar het onbekende
Wij bleven en keken sprakeloos
we hebben het niet begrepen
Het verdriet, lief kind
zal ooit wel slijten
maar we zullen altijd
naar jouw wolkje blijven kijken

Een heel zacht warm briesje
blaast zachtjes over mijn huid
Ik zie twee prachtige engeltjes
als ik mijn ogen sluit

Eeuwig en altijd
jullie warmte om mij heen
jullie zijn mijn lieve kindjes
laten mij nooit alleen

Als ik jullie mis
of even aan jullie wil denken
Dan sluit ik mijn ogen
om even bij te tanken

Ik mis jullie in het leven
en dat doet altijd pijn
Maar dan sluit ik even mijn ogen
en jullie briesje voelt dan fijn

Ook al leefden jullie in mij maar heel even
ik heb jullie toch een naam gegeven
Een naam die leeft voor mij
en verbindt ons voor altijd
Jullie en mij

— Tanya Kat

'k Hield vast omsloten in mijn hand
een schone edelsteen
zo zuiver en zo schitterend
vond ik er nimmer een

Het was mijn eigendom, mijn schat
geschenk van God de Heer
geen ander die 't bewaken zou
zo liefdevol en teer

Doch zie daar vroeg op zek're dag
de meester mijn juweel...
ik smeekte Hem: "ach Vader, nee!
dat niet, dat is teveel!"

Toen sprak de Heer zacht tot mij:
"ik doe het uit liefde, kind
opdat gij eenmaal in mijn kroon
het schoner wedervindt"

"Ach Heer, 't is mijn grootste schat
mijn wondere diamant
ik zal er trouw voor zorgen Heer
met liefdevolle hand"

"Dat weet ik" sprak des Vaders stem
"maar als men rooft uw steen?"
geen dief heeft ooit de drempel van
mijn woning overschreen

En waar uw dierbaar kleinood is
daar zal ook uw hart zijn
uw schat is slechts voorgegaan
en straalt in zonneschijn

God sprak - mij trof een diepe blik
vol deernis, mild en zacht -
toen heeft Hij stil mijn kostbare schat
in veiligheid gebracht

In 't vale morgenlicht
stond ik, verblind van smart
en drukte toen de lege doos
zacht schreiend aan mijn hart

Toch sprak ik: "Vader ik vertrouw
op Uw onfeilbaar Woord:
ik weet dat nu mijn liefste bezit
ons beide toebehoort!"

— ingezonden door Sonja Bazelmans

Als een sterretje in de nacht zal je altijd bij
ons zijn
helder, schitterend, ons kleine prinsesje
jij blijft voor altijd klein
Maar met de geboorte van onze zoon is het geluk weer terug in ons leven
Wij zullen hem omringen met de liefde
die we jou maar zo kort konden geven