Wijs me de weg

Vanuit het niets
vormloos klei zo
sprak jij al met mij
ik mocht er zijn
je handen kneedde mij
het voelde fijn

je wilde niet teveel
van mij pakken
anders zou het
te zwaar worden
ik totaal inzakken

te weinig wist
je uit ervaring
zou ook niet bevallen
er zouden gaten
in mij vallen dan
blijf ik een
mislukt hoopje
toekomstig koopje

zo schiep jij mij
met goddelijk geduld
een bloemen vaas
met pracht omhuld

— Pastor

Heer, wilt U mij de juiste weg wijzen?
Ik ben verdwaald op mijn levenspad
Omdat ik u steeds maar weer vergat
Bij al mijn gewone dagelijkse reizen.

Heer, ik ben de weg kwijtgeraakt
De weg die ik moet bewandelen
Om naar Uw wil te mogen handelen
Ik heb mijn plicht voor U verzaakt.

Heer, leer mij de juiste weg te vinden
Opdat ik nooit weer af zal dwalen
En opgelucht mag ademhalen
Mij dan opnieuw aan U zal binden.

Heer, ik weet de juiste weg is naar U
Uw grote liefde kan ik niet weerstaan
Laat mij op de goede weg weer gaan
Voor altijd, iedere morgen , ook nu.

— Fedde Nicolai

Zingen lukt haar niet
maar lichaamstaal
klinkt des te meer
bij ‘t horen van:
nu zingen wij…

Mijn zingen
lukt niet meer,
terwijl ik naar haar
vreugde-uiting luister
dwars door haar lijden
drink ik mijn tranen in
en hoor van alle zijden
in glorieus getuigenis
welk een Vriend
ons Jezus is.

— Coby Poelman - Duisterwinkel

Komend uit de kerk
nog vol van wat ze hoorden,
verkondigd door de
opgetogen predikant
voelen ze
vernieuwd, herboren
een diep versterkte band met
de verrezen liefdevolle Heer.

Ze groeten blij wie hen passeren
ontsluiten sloten van hun fiets,
uiten hun vreugde
tussen uitlaatgassen,
omzeilen glansrijk
glas langs de terrassen.

De kracht van overwonnen dood
doet Zijn nabijheid stralen,
het leven ademhalen
op wegen van geloof en hoop,
ze rijden in de wereld
met opgewekt gemoed
de warme gloed van Pinksteren
vol overtuiging tegemoet.

— Coby Poelman - Duisterwinkel