want

De kerkdeur zwaait open,
vreugde kleurt de stoet.

Onder het klokgelui
van de immense toren
stijgen luchtballonnen
als vurig rode tongen met
handgeschreven vlammen
de hemel tegemoet.

Gedreven door de wind
vertolken vlammentongen
Gods lof door ons bezongen
ademend pinkstergloed.

— Coby Poelman - Duisterwinkel

Ze trokken haar, nee sleurden haar
tot vlak voor Jezus voeten,
ze zouden haar volgens de wet,
daar flink voor laten boeten.

Het was een schande, zeiden ze,
een schaamteloze daad,
haar overspel, dat moest gestraft,
ja, weg met deze smaad!

De Meester zat en keek haar aan
en wist, ze moest gestenigd.
De mensen drongen, schreeuwden luid, genadeloos verenigd!

Hij moest het zeggen, Hij alleen
en angst sprak uit haar ogen.
Zijn handen schreven in het stof,
Zijn hoofd diep neer gebogen.

"Wie zonder zonden is" sprak Hij,
"die gooit de eerste steen".
Ze dropen allen schaamvol af
en niemand gooide, zelfs niet een!

De Meester zag haar ogen,
vol ingehouden vrees:
"Vrouw, heeft niemand jou veroordeeld"?
"Nee, Heer niemand" sprak ze hees.

"Dan veroordeel Ik jou ook niet"
vol liefde keek Hij neer.
"Ga heen en leef in vrede
en zondig nu niet meer"!

— Els Hengstman-van Olst

"Het orgel speelt"
stond op de liturgie.
De organist dacht:
zal ik dan maar
in de kerk gaan zitten
en af gaan wachten
wat er komt?

Hij keek de kerk
eens rond.
Opeens werd hij gegrepen
door een beroerde
toets van zijn geweten
en terstond
speelde de organist
vol gratie
zijn meest ontroerende
improvisatie.

Dit is nog eens
een gave van de Geest
wist hij die nu begreep
hoe je die regel leest.

— Coby Poelman - Duisterwinkel

Vandaag laat ik de mug
op ware grootte
en neem ik afscheid
van de olifant,

vandaag zit ik niet
bij de pakken neer
maar klim er op
en zie de overkant,

vandaag vertoef ik
tussen wolken,
mij trekt vooral
die lichte rand

— Coby Poelman - Duisterwinkel