Levende hoop
Ik zag een stille lentebode
het kopte door de vorstgrond heen,
lichtgevend in een winterperiode
Ik zag een stille lentebode
het gaf een Hemelboodschap in een code
Nieuw Leven breekt door steen!
Ik zag een stille lentebode
het kopte door de vorstgrond heen.
— Coby Poelman - Duisterwinkel
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer christelijk gedichten
Ze trokken haar, nee sleurden haar
tot vlak voor Jezus voeten,
ze zouden haar volgens de wet,
daar flink voor laten boeten.
Het was een schande, zeiden ze,
een schaamteloze daad,
haar overspel, dat moest gestraft,
ja, weg met deze smaad!
De Meester zat en keek haar aan
en wist, ze moest gestenigd.
De mensen drongen, schreeuwden luid, genadeloos verenigd!
Hij moest het zeggen, Hij alleen
en angst sprak uit haar ogen.
Zijn handen schreven in het stof,
Zijn hoofd diep neer gebogen.
"Wie zonder zonden is" sprak Hij,
"die gooit de eerste steen".
Ze dropen allen schaamvol af
en niemand gooide, zelfs niet een!
De Meester zag haar ogen,
vol ingehouden vrees:
"Vrouw, heeft niemand jou veroordeeld"?
"Nee, Heer niemand" sprak ze hees.
"Dan veroordeel Ik jou ook niet"
vol liefde keek Hij neer.
"Ga heen en leef in vrede
en zondig nu niet meer"!
— Els Hengstman-van Olst
Heel traag
blijk je te ontwaken
Achteraan de horizon
sprankelt een klein
nieuw licht
Door het goede
dat je mag ervaren
Brengt je langzaam
wat in evenwicht!
— Droomster
Kunnen mensen
blijven drijven
op broze vleugels
van soms eindeloos verdriet
Het waarom
is niet te vragen
Maar ach 'Heer'
vergeet me niet
af en toe te dragen
— Droomster
Niet van buitenaf bepaald
kan ik in het goddelijke geloven
in dogma of leerstellingen vertaald
oorzaak van kerkelijke kloven
maar van binnenuit gevoed
zal ik het goddelijke beleven
die vonk geeft mij de moed
om liefde door te geven
— Pastor