Absent

Een guitige lach
een zonnige dag
een kleine kapoen
die haar eerste communie
mag doen

O God, wil vrede in deze wereld geven
Er zijn nog steeds zo veel oorlogen
En volkeren die elkaar niet gedogen
Vele mensen vrezen voor hun leven.

Mensen moeten hun land verlaten
En vluchten naar andere gebieden
Om het oorlogsgeweld te ontvlieden
Met achterlating van al wat zij bezaten.

O Heer, ontferm U over deze mensen
Die zo vreselijk veel moeten doorstaan
Terwijl ze toch niets hebben misdaan
We willen hen veiligheid toewensen.

Dat de volkeren in vrede mogen leven
Dat er geen haat en nijd meer mag zijn
Geen onrecht, geen verdriet zorg en pijn
En dat een ieder naar vrede zal streven.

— Fedde Nicolai

Gele lissen zwijgen naast de paarse,
hommels gonzen rond de akelei,
maagdenpalm schuilt onder vrouwenmantel,
hosta’s overschaduwen het flitsend vissengoud.
Zacht knielt de kat en lest zijn dorst,
vogels zingen mijn gedachten
in de prinsentuin van God

— Coby Poelman - Duisterwinkel

In je spreken over God
ligt de vergissing al opgesloten

bij het mysterie van de Ene
past ook het kwetsbare zwijgen

de stille witregel
die open ruimte
niet overwoekerd door het onkruid
van zelfverzekerde begrippen
maar de leegte waar je God
God kan laten zijn

— Pastor