Het vuur van de tongen
in naar de hemel reiken
dacht de mens met de toren
van babel god te bereiken
door verwarring in horen
en spreken kwam men niet
verder dan slechts halverwege
god zag het falen
liet in de pinkster zijn
geest naar de aarde afdalen
maakte met vuur alle tongen
verstaanbaar zo werd zijn liefde
door ieder gehoord en bezongen
— Wil Melker
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer christelijk gedichten
Ik mag nog heel wat leren
maar toch ben ik al groot
Jezus is een vriend van mij
Hij deelt met mij Zijn brood
Hij krijgt een
stukje van mijn hart
daar mag Hij nu in wonen
daarom zijn wij zo blij
dat jullie naar ons feest zijn gekomen
Krijgt ieder in zijn leven
een taak toebedacht.
Misschien van boven
in stilte meegegeven.
Begin jaren met obstakels,
om te leren overwinnen.
Zodat je de voor jou
uitgekozen opdracht,
elke dag weer met
hernieuwde moed
kunt beginnen!
— Droomster
Mijn God, ik wil het niet
dat Uw Zoon voor mij sterft
ik wil mijn eigen zonden dragen.
Ik wil niet dat Hij wordt vermoord,
dat kan ik niet verdragen.
Het mag toch niet zo zijn
dat Hij, onschuldig mens
voor mij zou moeten lijden,
ik kan mijn eigen strijd toch strijden
maar God, wat kan ik anders
dan het uit handen geven
want ik besef maar al te goed
dat ik zo niet kan leven.
Ik geef mij aan U over
met een gebroken hart
en hoor bijna opstandig aan
hetgeen mij zo verwart.
O Heer, hoe groot is Uw genade
U leidt mij rein tot God de Vader.
— Coby Poelman - Duisterwinkel
Als er geen uitzicht
op herstel meer is,
je leven lijkt te doven
rest ons het uitzicht
op wat we geloven.
Dat je de Trooster
mag ervaren
in je laatste kracht
en Hij je over ’t lijden
heen mag dragen
naar waar een leven
zonder lijden wacht.
— Coby Poelman - Duisterwinkel