Beterschap gedicht: ‘Kleine stapjes, dag voor dag’

Uche-uch, m'n keel doet pijn
en ik ben zo moe
't is niks leuk om ziek te zijn
'k wil naar buiten toe

Snuffe-snuf, m'n neus zit vol
en ik snuit maar door
'k zeg het heus niet voor de lol
't is geen pretje hoor!

Héé, mijn keel doet niet meer pijn
nu kan ik weer spelen
'k ben gezond!
ik hoef me nu niet meer te vervelen!

Ben je ziek?
Dan is je bed een grote witte troon
Je lakens zijn de vlaggen
En je kussen wordt een kroon
Je moeder is de hertogin
De dokter wordt lakei
De bloemen op het behang zijn mensen
En de koningin?
Dat ben JIJ !!

Zomaar even, tussendoor,
valt er een groet bij jou op de mat.
Gewoon omdat we aan je denken —
en jij wat zonlicht nodig had.

Wachten is misschien wel
het zwaarste werk dat er is:
je kunt niets doen, en toch
ben je er de hele dag mee bezig.
Weet dat je niet alleen wacht.
Wij wachten met je mee —
en wat er ook komt,
we blijven naast je staan.