Overlijden & Herdenking

Zij, de sterke schakel in ons leven
heeft ons toch zoveel gegeven
Zij ging met goede moed
haar ziekteproces tegemoet
Helaas bleek niet ieder medicijn
goed genoeg voor haar te zijn

 

Je leerde mij ieder moment van geluk bewust te leven
Je had het nooit te druk om liefde te krijgen of te geven
Een simpel woord, een vriendelijk gebaar
Zo stond jij altijd voor een ieder klaar
Volkomen onverwacht ben je gegaan
Nu leef je verder in mijn hart voortaan

 

Ik zie je in bloemen
Ik zie je in de zon
al ben je niet meer zichtbaar
ik speur je warmtebron
Steeds voel ik jouw nabijheid
steeds ben jij om mij heen
door wat wij samen hadden
voel ik me niet alleen

 

Toen wij op zondag zagen
hoe jij daar zo rustig lag
verlost van pijn, verlost van angst
want voor de dood zijn wij 't bangst
Die angst voor de dood is niet verdiend
hij heeft gehandeld als een vriend
hij heeft je zacht in slaap gesust
geen pijn, geen angst, tenslotte... rust

 

Gelukkig zijn
is niet
krijgen wat we verlangen
maar
tevreden zijn
met wat we hebben

Kwaliteit
van het leven
heb je niet voor het kiezen

Geniet
van hetgeen
je is gegeven
er valt zoveel te verliezen

 

Lachen, huilen en zingen
zijn erg belangrijke dingen
Vergeet ze niet in je leven
want ook het jouwe duurt maar even
Probeer altijd, ook al doet het pijn
met de allerbeste bedoelingen te zijn
Dan zul je pas later ondervinden
dat er veel waren die je beminden

 

Wie zal mijn tranen drogen?
Vol verdriet schreeuw ik je naam naar de horizon
De dag is als een grauw gordijn
Mijn toekomst vol beloftes is verdwenen
Wie zal de barsten helen
En ze strelen tot ze niet meer pijnlijk zijn?

 

Jij
zonder gezicht
weet wat ik voel

Jij
zonder stem
hoort wat ik bedoel

De letters komen uit het niets
ze menen het
ze zeggen me iets

De brieven
vol begrip
en medeleven
zomaar
van iemand
uit een hart gegeven

Zonder jouw ogen te zien
weet ik dat daar tranen staan
samen verder
samen er doorheen gaan

Mensen
zonder stem
zonder gezicht
de letters
de woorden
die de pijn
iets verlicht

 

Je hebt je zoveel mooie dingen voorgenomen
maar dan opeens dan kent 't leven geen pardon
en je ballon blijft ergens hangen in de bomen
terwijl jij denkt dat je op weg bent naar de zon
de zon gaat op
de zon gaat onder
de zon gaat onder
maar ze gaat niet uit

 

's Morgens reed hij weg...
bruisend vol leven
's Avonds bleef hij weg...
geruisloos de dood in gedreven
Op het kruispunt op de weg
op een kruispunt in het leven

 

Uit het beste hout gesneden
een man zo apart
kon van alles genieten
wat hij zo had
zo gewoon en niet veeleisend
dat is voor ons blijvend

 

De klok klikt langzaam door
minuten verstrijken tot uren
ook onze "levensklok" tikt door
al kan dát niet eeuwig duren
Eens staat het uurwerk stil
zoals ook ons hart eens zal stoppen
en alleen als Hij het wil
mag je aan de hemelpoort kloppen

 

Te zijn bij wie er niet meer is
heel diep in je gedachten
kan de pijn misschien verzachten
en geeft je sterkte in je gemis

 

Pijn is jou niet meer horen praten
Pijn is jou nooit meer horen lachen
Jou missen is onze grootste pijn
Jou vergeten kunnen wij niet
Wij leven dan ook met stil verdriet

 

De zon kam op
De vogels vloten
De bloemen bloeiden
En toen werd het stil...