Top 10 gedichten 2009

Uit 't diepste dal gekropen
langzaam aan een stapje meer
in een tijd dat je gaat hopen
naar een leven zonder zeer

Tranen die dan zullen drogen
op je moedeloos gelaat
zodat in je droeve ogen
langzaam weer een lach ontstaat

Eind'lijk kun je weer genieten
van wat leeft al om je heen
in een ander te verdiepen
ben je niet meer zo alleen

't Lijkt of ben je weer geboren
op de aarde terug gezet
waar je zolang zal behoren
tijdens leed en tijdens pret

Weet dat je terug kan vallen
in die meters diepe put
en de weg weer doet versmallen
die je ging... al zo beschut

Wederom opnieuw te starten
met een traan en goede moed
laten zien de wens in 't harte
maakt dat leven hopen doet

- Carla Gonggrijp -

*****

Nooit gedacht te zullen vinden
waar anderen slechts van dromen
Nooit gedacht het waard te zijn
dat jij tot mij mocht komen
Zo plotseling, zo onverwacht
liefde, oprecht, intens
De tranen welde in mij op
bij het zien van zo'n mooi mens
Geen beelden kunnen tonen
hoe mooi jij bent voor mij
Geen woorden kunnen zeggen
wat mijn hart tegen mij zei
Geen lied is ooit geschreven
wat van dit gevoel vertelt
Alleen God kan ooit begrijpen
wat er in mijn hart opwelt
De eer die mij ten deel valt
jou hier te mogen zien
Mijn verstand kan niet bevatten
dat wellicht, ooit, eens, misschien
Wij samen mogen leven
in liefde, zij aan zij
In licht op aarde levend
geen ik, geen jij, maar wij

-ingezonden door Monique-

*****

Het wordt hier wat klein
Verhuizen is zo duur
Het is hier nog zo fijn
En buiten is het guur

Zal ik er dan maar uitkomen?
Even zitten nog, het is wel warm hier
Nog eventjes verder dromen?
Weet je wat, ik kom later met plezier!

Nu is toch wel de tijd
Anders worden mijn ouders ongerust
Dat is gewoon een feit
Ik kom wel nu, vooruit met de geit

Ook nog stiekem iets naar beneden
Nu ga ik vast naar buiten hoor
Ik heb nu echt een goede reden
Want anders pas ik er niet meer door!

Nu moet mama wel mee zuchten
Anders zit mijn hoofd echt vast
Ik wil nu ook wel gaan luchten
En heeft ze straks bijna geen last

Nu ben ik bijna uit die mooie buik
Eigenlijk vind ik het maar raar
Kom ik straks uit dit warme luik
Ben ik ineens een babymeisje, echt waar!

-ingezonden door Margriet-

*****

Handjes
Ik hou jouw beide handjes in mijn ene grote hand
en dwaal met mijn gedachten naar een heel ver toekomstland

Nu nog zijn die kleine handjes hulpeloos en teer
later zullen zij veranderen, zijn dan niet zo stuurloos meer

Als ons dochtertje later groot is, hoe zullen dan die handjes zijn?
Worden zij dan tot een zegen, voor veel mensen groot en klein?

Zullen zij dan zachte handen zijn door iedereen bemind?
Zullen zij, als nu de mijne, eens koesteren een eigen kind?

Ach, ik moet nu nog niet denken aan hoe het later gaat
Als zij altijd maar die handjes door haar hartje leiden laat

- Ingezonden door José vd Leemput -

*****

Als een spinrag geweven
broos, breekbaar en fijn
zo was je leven
Levend van uur tot uur
van dag tot dag
Door het diepe donker dwalend
als een schim in de nacht
Zoekend naar het licht
naar een nieuw begin
naar een nieuwe start
Dromend dat het donker zou wijken
voor rustgevende kracht
Daarna stilaan plaats zou maken
voor heerlijk zonlicht
Zodat ondanks de pijn
je gelukkig kon leven
Vandaag heb je het zonlicht gevonden
hoef je niet verder meer te zoeken
maar kun je nu rustig genieten
van een welverdiende rust
Rust nu maar, je strijd is gestreden
Wacht daar op mij
Want ooit zal ook ik
dat zonlicht mogen aanschouwen
en zien wij elkaar weer

- ingezonden door Olivia -

*****